ในซาเลนโตมีตำนานเล่าขานกันมายาวนานหลายศตวรรษโดยไม่เคยเสื่อมคลาย นั่นคือตำนานของแมงมุมทารันทูล่า พิษจากพิษของแมงมุมชนิดนี้ ตามความเชื่อดั้งเดิม ผู้ที่ได้รับผลกระทบจะตกอยู่ในสภาวะมึนงง กระสับกระส่าย เกือบจะเหมือนถูกสะกดจิต วิธีรักษาเพียงอย่างเดียวที่รู้จักกันไม่ใช่ยา แต่เป็นดนตรี การเต้นรำเป็นชั่วโมง บางครั้งเป็นวันๆ ตามจังหวะที่เร้าใจของแทมบูรีน ไวโอลิน และกีตาร์ จนกระทั่งร่างกาย "ขับเหงื่อ" พิษออกมา นี่คือพิธีกรรมบำบัดที่เรียกว่าทารันทิซึม ซึ่งนักประวัติศาสตร์ระบุว่ามีมาอย่างน้อยตั้งแต่ศตวรรษที่สิบสี่ และอาจมีรากฐานที่เก่าแก่กว่านั้นในพิธีกรรมการเข้าทรงที่รู้จักกันในสมัยกรีกโบราณ
คำว่า "พิซซิกา" ซึ่งปัจจุบันใช้เรียกการเต้นรำและแนวดนตรีที่ถือกำเนิดจากพิธีกรรมนั้น ปรากฏขึ้นครั้งแรกในเอกสารเมื่อปี ค.ศ. 1797 ในสมัยราชวงศ์บูร์บง นับตั้งแต่นั้นมา พิซซิกาได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงมาอย่างยาวนาน จากการรักษาโรคด้วยวิธีพื้นบ้าน ซึ่งมักถูกมองด้วยความสงสัยจากศาสนจักรและวงการแพทย์ ไปสู่รูปแบบดนตรีและการเต้นรำที่เป็นอิสระ สามารถอยู่รอดได้แม้ความเชื่อที่ก่อให้เกิดมันจะหายไปแล้ว การถูกแมงมุมกัดไม่ได้ทำให้ใครหวาดกลัวอีกต่อไป แต่จังหวะที่เคยเชื่อกันว่าจะขับไล่แมงมุมนั้นยังคงอยู่ และกลายเป็นส่วนหนึ่งของเอกลักษณ์ของแคว้นปูเกลีย
ในเดือนกรกฎาคม มรดกนี้จะกลับมาสู่จัตุรัสต่างๆ ของซาเลนโตอีกครั้ง ค่ำคืนแห่งการเล่นพิซซิกาครั้งแรกเริ่มต้นขึ้นในหมู่บ้านต่างๆ ของ Grecìa Salentina "ค่ำคืน" ท้องถิ่นกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง นำไปสู่เหตุการณ์ที่ทุกคนรอคอยมากที่สุด ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ตั้งชื่อให้กับขบวนการสมัยใหม่ทั้งหมด นั่นคือ Notte della Taranta (ค่ำคืนแห่งตารันตา) ก่อตั้งขึ้นในปี 1998 โดยสหภาพเทศบาลของ Grecìa Salentina ซึ่งเป็นพื้นที่ของหมู่บ้าน 11 แห่งที่รักษาภาษาที่มีต้นกำเนิดจากภาษากรีกไว้ได้นานที่สุด เหตุการณ์นี้ได้เปลี่ยนพิธีกรรมของชาวนาให้กลายเป็นหนึ่งในเทศกาลดนตรีพื้นบ้านที่สำคัญที่สุดในยุโรป ในแต่ละปี เทศกาลนี้ดึงดูดผู้คนนับหมื่นคนมายังจัตุรัสหลักของเมลปิญญาโนเพื่อชมคอนเสิร์ตปิดท้ายในปลายเดือนสิงหาคม ซึ่งมีศิลปินจากซาเลนโตและแขกรับเชิญจากต่างประเทศเข้าร่วม
สำหรับชุมชนชาวอาปูเลียในต่างแดน ปฏิทินนี้เปรียบเสมือนพิธีกรรมคู่ขนาน ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม สโมสรชาวอาปูเลียในเมืองต่างๆ เช่น โตรอนโต สตุทการ์ท และซิดนีย์ เริ่มจัดงานปาร์ตี้ตามธีมเป็นครั้งแรก บ่อยครั้งที่พวกเขาเฝ้ารอชมคอนเสิร์ตในเดือนสิงหาคมผ่านการถ่ายทอดสด หรือวางแผนการเดินทางกลับไปอีกครั้งเพื่อจะได้ใช้เวลาให้คุ้มค่าที่สุด ในชุมชนเหล่านี้ แทมบูรีนไม่ใช่แค่เครื่องดนตรี แต่เป็นวิธีที่จะเชื่อมต่อกับดินแดนที่มีจังหวะอันเป็นเอกลักษณ์ที่ผู้คนทั่วโลกสามารถจดจำได้
ไม่ว่าจะเต้นรำกันที่เมลปิญญาโนหรือในหอประชุมของโบสถ์ที่อยู่ห่างออกไปหลายพันไมล์ ท่าทางก็ยังคงเหมือนเดิมเสมอ วงกลมกระชับขึ้น เสียงกลองแทมบูรีนเริ่มดังขึ้น ร่างกายเคลื่อนไหวไปตามจังหวะที่เก่าแก่กว่าพรมแดนใดๆ การเต้นรำทารันตาที่แท้จริงนั้นได้หยุดการกัดกร่อนไปนานแล้ว แต่ก็ยังคงทำให้ผู้คนเต้นรำได้แม้กระทั่งในปัจจุบัน
